گیتلب رجیستری داکر داخلی دارد، پس لازم نیست حساب جداگانه بسازی. متغیرهای CI_REGISTRY و CI_REGISTRY_IMAGE را خودش پر میکند.
فایل پایه
.gitlab-ci.yml:
stages: [build, deploy]
variables:
IMAGE: $CI_REGISTRY_IMAGE
# هر کامیت یک برچسب یکتا میگیرد. برچسب latest تنها، یعنی نمیدانی
# روی سرور کدام نسخه است و برگرداندن ممکن نیست.
TAG: $CI_COMMIT_SHORT_SHA
build:
stage: build
image: docker:27
services:
- docker:27-dind
before_script:
- echo "$CI_REGISTRY_PASSWORD" | docker login -u "$CI_REGISTRY_USER" --password-stdin "$CI_REGISTRY"
script:
- docker build -t "$IMAGE:$TAG" -t "$IMAGE:latest" .
- docker push "$IMAGE:$TAG"
- docker push "$IMAGE:latest"
rules:
- if: $CI_COMMIT_BRANCH == $CI_DEFAULT_BRANCH
docker:dind یعنی Docker in Docker: یک سرویس داکر کنار جاب بالا میآید تا بتوانی داخل کانتینر، ایمیج بسازی.
--password-stdin بهجای -p "$PASS": رمز در فهرست پروسهها دیده نمیشود و در لاگ هم نمیافتد.
دو برچسب میزنیم. latest برای راحتی، و هش کامیت برای اینکه بدانی دقیقاً چه چیزی روی سرور است. وقتی چیزی خراب شد، برگشتن به برچسب قبلی یک دستور است.
کش، که ساخت را سریع میکند
هر جاب در ماشین تمیزی اجرا میشود، پس کش لایههای داکر خالی است و هر بار همهچیز از صفر ساخته میشود. راهحل، کشیدن ایمیج قبلی و استفاده از آن بهعنوان کش:
script:
- docker pull "$IMAGE:latest" || true
- >
docker build
--cache-from "$IMAGE:latest"
--build-arg BUILDKIT_INLINE_CACHE=1
-t "$IMAGE:$TAG" -t "$IMAGE:latest" .
- docker push "$IMAGE:$TAG"
- docker push "$IMAGE:latest"
|| true لازم است: بار اول ایمیجی وجود ندارد و pull شکست میخورد، که نباید کل خط لوله را بخواباند.
BUILDKIT_INLINE_CACHE=1 فرادادههای کش را داخل خود ایمیج میگذارد، وگرنه --cache-from چیزی برای کار کردن ندارد.
استقرار
deploy:
stage: deploy
image: alpine:3
needs: [build]
before_script:
- apk add --no-cache openssh-client
- mkdir -p ~/.ssh && chmod 700 ~/.ssh
- echo "$SSH_PRIVATE_KEY" > ~/.ssh/id_ed25519 && chmod 600 ~/.ssh/id_ed25519
- echo "$SSH_KNOWN_HOSTS" > ~/.ssh/known_hosts
script:
- >
ssh "$SSH_USER@$SSH_HOST"
"cd /srv/myapp
&& echo '$CI_REGISTRY_PASSWORD' | docker login -u '$CI_REGISTRY_USER' --password-stdin '$CI_REGISTRY'
&& sed -i 's|image: .*|image: $IMAGE:$TAG|' docker-compose.yml
&& docker compose pull app
&& docker compose up -d --no-deps app"
environment:
name: production
rules:
- if: $CI_COMMIT_BRANCH == $CI_DEFAULT_BRANCH
when: manual
when: manual یعنی ساخت خودکار است ولی استقرار با یک کلیک. برای محیط عملیاتی معمولاً همین را میخواهی؛ اگر استقرار پیوسته میخواهی، این خط را بردار.
environment: production باعث میشود گیتلب تاریخچهٔ استقرارها را نگه دارد و دکمهٔ بازگشت به نسخهٔ قبلی بدهد.
متغیرها را درست تنظیم کن
Settings ← CI/CD ← Variables
برای SSH_PRIVATE_KEY:
- Masked را روشن کن تا در لاگ ستاره شود
- Protected را روشن کن تا فقط روی شاخه و تگ محافظتشده در دسترس باشد
بدون Protected، هر کسی میتواند شاخهای بسازد، یک جاب بنویسد که متغیر را چاپ کند، و کلید سرورت را بردارد.
کلید چندخطی را بهصورت File تعریف کن نه Variable؛ آنوقت گیتلب خودش فایلی میسازد و مسیرش را در متغیر میگذارد:
- cp "$SSH_PRIVATE_KEY" ~/.ssh/id_ed25519
رجیستری را تمیز نگه دار
هر کامیت یک ایمیج تازه میسازد و فضای رجیستری زود پر میشود.
Settings ← Packages and registries ← Clean up image tags
قاعدهای بگذار که مثلاً ده برچسب آخر و هر چیزی با latest را نگه دارد و بقیه را بعد از سی روز پاک کند.