دواپس یک ابزار نیست، یک روش کار است: اینکه از لحظهٔ commit تا لحظه‌ای که کد روی سرور تولید بالا می‌آید، هیچ مرحلهٔ دستی و هیچ «فقط من بلدم» وجود نداشته باشد.
معمولاً از کجا شروع می‌کنیم
اول انتشار را خودکار می‌کنیم — همین یک قدم بیشترین آرامش را می‌آورد. بعد محیط‌ها را از هم جدا می‌کنیم تا تست روی سرور تولید انجام نشود. بعد زیرساخت را به کد تبدیل می‌کنیم تا اگر سروری از دست رفت، از نو ساختنش چند دقیقه طول بکشد نه چند روز.
کوبرنتیز، فقط وقتی لازم باشد
صادقانه: بیشتر کسب‌وکارهای کوچک و متوسط به کوبرنتیز نیاز ندارند و راه‌اندازی‌اش فقط پیچیدگی و هزینه اضافه می‌کند. اگر وضعیت شما این باشد، همین را می‌گوییم و راه ساده‌تر را پیشنهاد می‌دهیم.