شنبه تا چهارشنبه، ۹ تا ۱۸. پشتیبانی فنی ۲۴ ساعته تا ۷ روز پولتان برمی‌گردد انتقال رایگان سایت، بدون قطعی
تازه‌ترین نوشته‌هابلاگتازه‌ترین نوشته‌ها
امنیت و بکاپ

امن کردن وردپرس — کارهایی که واقعاً اثر دارند

بیشتر سایت‌های هک‌شده‌ای که به ما می‌رسند، از سه راه آمده‌اند. ترتیب کارها بر اساس اینکه کدام بیشترین اثر را دارد، نه کدام بیشتر گفته می‌شود.

وردپرس خودش نرم‌افزار امنی است. سایت‌هایی که هک می‌شوند، تقریباً همیشه از یکی از این سه راه آمده‌اند:

  1. افزونه یا قالبی که به‌روز نشده
  2. رمز ضعیف روی حساب مدیر
  3. قالب یا افزونهٔ کرک‌شده

این سه، بیشترِ موارد را می‌سازند. پس کارها را به همان ترتیب می‌آوریم — نه به ترتیبی که در فهرست‌های اینترنتی رایج است.

۱. به‌روزرسانی

این بیشترین اثر را دارد و کمترین کار را می‌برد.

وقتی یک آسیب‌پذیری در افزونه‌ای پیدا می‌شود، وصله‌اش منتشر می‌شود — و همان‌جا عمومی می‌شود. از آن لحظه، رباتها دنبال سایت‌هایی می‌گردند که وصله را نزده‌اند. فاصلهٔ بین انتشار وصله و شروع حمله، امروز معمولاً روز نیست، ساعت است.

پیشخوان ← به‌روزرسانی‌ها، و این‌ها را روشن بگذارید:

  • به‌روزرسانی خودکار نسخه‌های کوچک وردپرس
  • به‌روزرسانی خودکار افزونه‌ها

برای افزونه‌ها، به‌روزرسانی خودکار نگران‌کننده به نظر می‌رسد — ممکن است چیزی بشکند. ولی حساب را این‌طور بکنید: احتمال اینکه یک به‌روزرسانی سایت را بشکند، کم است و قابل برگشت. احتمال اینکه افزونهٔ وصله‌نشده هک شود، بیشتر است و برگشتش بسیار سخت‌تر.

و هر چیزی را که استفاده نمی‌کنید حذف کنید. یک افزونهٔ غیرفعال، همچنان کدی است که روی سرور شماست و از طریق آدرس مستقیم قابل فراخوانی است. غیرفعال بودن، امن بودن نیست.

۲. حساب مدیر

نام کاربری admin را نداشته باشید. نیمی از تلاش‌های ورود خودکار، همین نام را امتحان می‌کنند. اگر دارید، یک حساب مدیر تازه با نام دیگر بسازید، با آن وارد شوید و حساب admin را حذف کنید (نوشته‌هایش را به حساب تازه منتقل کنید).

رمز باید طولانی باشد، نه پیچیده. چهار کلمهٔ تصادفی از رمزی هشت‌نویسه‌ای با علامت و عدد، قوی‌تر است و راحت‌تر یادت می‌ماند.

ورود دو مرحله‌ای را روشن کنید. این تنها چیزی است که حتی اگر رمز لو برود، همچنان جلوی ورود را می‌گیرد. افزونهٔ Two Factor یا WP 2FA هر دو کار می‌کنند و با برنامهٔ Google Authenticator سازگارند.

برای هر نفر یک حساب، با نقش درست. کسی که فقط مطلب می‌نویسد، نیازی به نقش مدیر ندارد. نقش «نویسنده» کافی است، و اگر حسابش لو برود، دسترسی محدودتری لو رفته.

۳. قالب و افزونهٔ کرک‌شده

این را صریح می‌گوییم چون شایع است: قالب یا افزونهٔ پول‌ی که از سایت‌های دانلود رایگان گرفته شده، تقریباً همیشه کد اضافه دارد.

دلیلش ساده است: کسی که زحمت کرک کردن را می‌کشد، انگیزه‌ای دارد. آن انگیزه معمولاً یک در پشتی است که به هزاران سایت دسترسی می‌دهد.

این کد در بررسی چشمی پیدا نمی‌شود — پنهان و رمزگذاری‌شده است. و وقتی فعال می‌شود، سایت شما به صفحات دیگر لینک می‌دهد، یا هرزنامه می‌فرستد، یا بدتر.

اگر افزونهٔ پول‌ی لازم دارید، بخریدش یا جایگزین رایگانی پیدا کنید. هزینهٔ یک پروانه، از هزینهٔ پاک کردن یک سایت آلوده بسیار کمتر است.

۴. ویرایشگر فایل را ببندید

وردپرس به مدیر اجازه می‌دهد فایل‌های PHP قالب و افزونه را از داخل پیشخوان ویرایش کند. این یعنی هر کسی که به یک حساب مدیر برسد، می‌تواند بدون دسترسی به هاست، کد دلخواهش را روی سرور اجرا کند.

این خط را به wp-config.php اضافه کنید:

define( 'DISALLOW_FILE_EDIT', true );

هیچ چیزی را خراب نمی‌کند — ویرایش فایل همیشه از File Manager یا FTP ممکن است.

۵. ورود را محدود کنید

تلاش‌های خودکار ورود، بی‌وقفه هستند. دو کار:

تعداد تلاش را محدود کنید. افزونهٔ Limit Login Attempts Reloaded بعد از چند تلاش ناموفق، آی‌پی را موقتاً می‌بندد.

اگر آی‌پی ثابت دارید، صفحهٔ ورود را فقط به آن باز کنید. فایلی به نام .htaccess در پوشهٔ wp-admin با این محتوا:

<Files wp-login.php>
Order Deny,Allow
Deny from all
Allow from 203.0.113.50
</Files>

این را فقط با آی‌پی ثابت انجام دهید. اگر اینترنتتان آی‌پی متغیر دارد، فردا خودتان بیرون می‌مانید.

۶. XML-RPC، اگر لازم ندارید

xmlrpc.php رابطی قدیمی است که اپلیکیشن موبایل وردپرس و بعضی سرویس‌ها از آن استفاده می‌کنند. اگر از هیچ‌کدام استفاده نمی‌کنید، ببندیدش — چون راهی است که حمله‌کننده می‌تواند صدها رمز را در یک درخواست امتحان کند.

در .htaccess ریشهٔ سایت:

<Files xmlrpc.php>
Order Deny,Allow
Deny from all
</Files>

اگر از اپلیکیشن موبایل وردپرس استفاده می‌کنید، این کار آن را از کار می‌اندازد. اول مطمئن شوید لازمش ندارید.

۷. نسخهٔ پشتیبانی که تست شده باشد

این امنیت نیست، بازیابی است — و بعد از یک حادثه، تنها چیزی است که به کار می‌آید.

هر سایتی ممکن است آلوده شود. تفاوت بین یک ساعت دردسر و یک هفته، در این است که نسخهٔ پشتیبان سالمی داشته باشید و بدانید بازگرداندنش چقدر طول می‌کشد. راهنمای پشتیبان‌گیری در سی‌پنل این را دارد.

چه چیزی را لازم ندارید

چند توصیهٔ رایج که اثر واقعی‌شان کم است و ارزش دردسرشان را ندارند:

پنهان کردن نسخهٔ وردپرس. نسخه از ده راه دیگر قابل تشخیص است. و رباتها نسخه را نمی‌پرسند؛ آسیب‌پذیری را امتحان می‌کنند.

عوض کردن پیشوند جدول‌ها روی سایتی که از قبل کار می‌کند. روی نصب تازه انجامش دهید؛ روی سایت موجود، ریسکش از فایده‌اش بیشتر است.

چند افزونهٔ امنیتی با هم. دو افزونهٔ فایروال، با هم درگیر می‌شوند و سایت را کند می‌کنند. یکی بس است.

این نوشته کمکتان کرد؟ نه، هنوز سوال دارم

نوشته‌های مرتبط