سرور مجازی که میگیرید، معمولاً فقط یک آیپی و یک رمز است. راه رسیدن به آن SSH است.
ویندوز امروز خودش ssh دارد
از ویندوز ۱۰ به بعد، کلاینت SSH داخل خود ویندوز است و نصب PuTTY لازم نیست.
PowerShell یا Command Prompt را باز کنید و بزنید:
ssh root@203.0.113.10
اولین بار پیامی میدهد که اثر انگشت سرور را نشان میدهد و میپرسد مطمئنید. yes را بزنید. بعد رمز را میخواهد.
هنگام تایپ رمز هیچ چیزی روی صفحه نشان داده نمیشود — نه نقطه و نه ستاره. این خرابی نیست؛ همینطور طراحی شده. رمز را بزنید و Enter کنید.
اگر وارد شدید، خط فرمان سرور را میبینید.
اگر پورت فرق دارد
بعضی سرورها SSH را روی پورت دیگری میگذارند:
ssh -p 2222 root@203.0.113.10
کلید، بهجای رمز
این مهمترین بخش این راهنما است.
سروری که با رمز باز میشود، در معرض حملههای حدس رمز است — و این حملهها خودکار و مداوماند؛ اگر لاگ سرور تازهای را نگاه کنید، از ساعت اول تلاش برای ورود میبینید. کلید SSH این مسئله را کامل حذف میکند.
۱. کلید بسازید
روی کامپیوتر خودتان، نه روی سرور:
ssh-keygen -t ed25519 -C "نام من"
سه سؤال میپرسد:
- محل ذخیره — Enter بزنید تا پیشفرض باشد.
- عبارت عبور (passphrase) — یکی بگذارید. این رمزِ خودِ کلید است و اگر کسی فایل کلید را بردارد، بی آن به کار نمیآید.
- تکرارش.
دو فایل ساخته میشود در C:\Users\<نام شما>\.ssh\:
| فایل | چیست |
|---|---|
id_ed25519 |
کلید خصوصی — هرگز به کسی نده و جایی آپلود نکن |
id_ed25519.pub |
کلید عمومی — همین روی سرور میرود |
۲. کلید عمومی را روی سرور بگذارید
دستور ssh-copy-id در ویندوز نیست. دستی انجامش میدهیم.
محتوای کلید عمومی را بگیرید:
type $env:USERPROFILE\.ssh\id_ed25519.pub
یک خط طولانی است که با ssh-ed25519 شروع میشود. کپیاش کنید.
بعد با رمز به سرور وصل شوید و این را اجرا کنید (جای کلید-عمومی همان خط را بگذارید):
mkdir -p ~/.ssh
echo "کلید-عمومی" >> ~/.ssh/authorized_keys
chmod 700 ~/.ssh
chmod 600 ~/.ssh/authorized_keys
آن دو دستور chmod اختیاری نیستند: اگر دسترسی فایل بازتر از این باشد، SSH از روی احتیاط کلید را نادیده میگیرد و همچنان رمز میخواهد — و پیدا کردن این علت، وقت میبرد.
۳. تست کنید، و تنها بعد از آن رمز را ببندید
از سیستم خارج شوید و دوباره وصل شوید:
ssh root@203.0.113.10
اگر عبارت عبور کلید را پرسید و وارد شدید، کلید کار میکند.
تا این لحظه را ندیدهاید، ورود با رمز را نبندید. اگر کلید درست تنظیم نشده باشد و رمز هم بسته باشد، دیگر راهی به سرور ندارید جز کنسول پنل سرویسدهنده.
۴. حالا ورود با رمز را ببندید
روی سرور، فایل تنظیمات SSH را باز کنید:
nano /etc/ssh/sshd_config
این دو خط را پیدا کنید و به این شکل درآورید (اگر با # شروع شدهاند، # را بردارید):
PasswordAuthentication no
PermitRootLogin prohibit-password
ذخیره کنید و سرویس را بارگذاری مجدد کنید:
systemctl reload sshd
نشست فعلیتان باز میماند. قبل از بستنش، در یک پنجرهٔ دیگر اتصال تازهای امتحان کنید. اگر کار نکرد، از همان نشست باز میتوانید تنظیم را برگردانید.
میانبر: فایل config
تایپ کردن آیپی و پورت هر بار خستهکننده است. فایلی به نام config (بدون پسوند) در C:\Users\<نام شما>\.ssh\ بسازید:
Host myserver
HostName 203.0.113.10
User root
Port 2222
IdentityFile ~/.ssh/id_ed25519
از آن به بعد:
ssh myserver
و همین نام در دستورهای scp و sftp هم کار میکند.
انتقال فایل
scp local-file.zip myserver:/root/
و برای برگرداندن:
scp myserver:/root/backup.tar.gz .
اگر رابط گرافیکی میخواهید، WinSCP همین کلید و همان فایل config را میخواند.
خطاهای رایج
Permission denied (publickey) — کلید روی سرور نیست یا دسترسی فایلها بازتر از حد مجاز است. قدم ۲ را دوباره ببینید.
Connection refused — سرویس SSH روی آن پورت گوش نمیدهد، یا فایروال بسته است.
Connection timed out — آیپی اشتباه است، یا سرور خاموش، یا فایروال سرویسدهنده پورت را بسته.
REMOTE HOST IDENTIFICATION HAS CHANGED — اثر انگشت سرور عوض شده. اگر سرور را تازه نصب کردهاید طبیعی است؛ خط مربوطه را از فایل ~/.ssh/known_hosts پاک کنید. اگر سرور را عوض نکردهاید، این هشدار را جدی بگیرید و قبل از هر کاری علتش را پیدا کنید.